น้อยครั้งมากที่เราจะได้สัมผัสวิดีโอเกมที่แค่ช่วงหนึ่งชั่วโมงแรก ก็สามารถทำให้เราอ้าปากค้างและทึ่งไปกับการนำเสนอในช่วงเปิดเกมอย่างถึงที่สุดได้ ถึงขั้นที่ว่าพอจบช่วงอารัมภบทปุ๊บ เราก็รู้สึกได้ทันทีว่า…
“นี่อาจจจะเป็นเกมที่มีการเล่าเรื่องยอดเยี่ยมที่สุดเกมหนึ่งประจำปีนี้เลยก็ได้”
ซึ่งบางเกมอาจจะเปิดเรื่องได้ดี แล้วไปแผ่วเบาในช่วงกลางถึงท้ายเรื่อง แต่สำหรับ Clair Obscur: Expedition 33 นั้น นอกจากมันจะเป็นผลงานที่มีฉากเปิดอันทรงพลังที่สุดเกมหนึ่งแล้ว เนื้อหาตั้งแต่ต้นจนจบ ยังถูกร้อยเรียงออกมาอย่างปราณีต ทั้งความน่าติดตามของเนื้อเรื่อง ไวยกรณ์ในการเล่า ใจความสำคัญที่เกมต้องการจะนำเสนอ ประเด็นปรัชญาที่เกมนำมาผูกโยง และตัวละครที่เปี่ยมล้นไปด้วยเอกลักษณ์และ “ความมีชีวิต”
ทุกองค์ประกอบในส่วนของการเล่าเรื่องที่ว่านี้ ถูกถักทอเข้าหากันอย่างไม่มีรอยต่อ ซึ่งมันเป็นสิ่งที่ทำได้ยากมากเมื่อพินิจพิจารณาความลึกและปริมาณที่อัดเน้นในเชิงเนื้อหาแล้ว แต่เกมนี้ก็สามารถขมวดทุกอย่างเข้าหากันได้อย่างลื่นไหลจนเป็นผืนผ้าใบแผ่นเดียว นั่นจึงทำให้ Clair Obscur: Expedition 33 เป็นผลงานเกมที่โดดเด่นในเรื่องของ narrative อย่างมาก
อย่างที่บอกไปในตอนแรกว่าเกมนี้มันมีหมัดฮุกในช่วงอารัมภบทที่เอาคนเล่นได้อยู่หมัดจริง สามารถเกริ่นนำไอเดียสำคัญของ Worldbuilding (โลกในเกม), อุปสรรคที่ตัวละครต้องเผชิญ, และความสัมพันธ์ระหว่างตัวละครได้อย่างดีเยี่ยม
ที่สำคัญคือเกมมันโยนคำถามมากมายทิ้งไว้ให้เราเยอะมาก ทั้งปริศนาที่เป็นจุดกำเนิดของหายนะที่โลกกำลังเผชิญ การปรากฏตัวของชายแก่ที่ไม่สมควรจะมีอยู่ รวมไปถึงคำถามที่ว่า “นางจิตรกรคือใคร?” และ “เราจะทำอย่างไรถึงจะโค่นเธอลงได้?”
ทุกสิ่งอย่างที่ถูกเปิดประเด็นและเกริ่นนำขึ้นมาในฉากเปิด คือเชื้อเพลิงสำคัญที่ทำให้เราอยากจะติดตามเกมไปจนจบ แล้วเกมมันก็หล่อเลี้ยงและแต่งเติมอะไรเข้าไประหว่างทาง จนทำให้คนเล่นเกาะติดเรื่องราวไปได้ตลอด
และจุดสำคัญที่ทำให้การเล่าเรื่องของเกมนี้มันสุดยอดมาก ก็คือประเด็นเชิงปรัชญาที่เกมนำเสนอ ไม่ว่าจะเป็นเรื่องการตั้งคำถามถึง “ความหมาย” ในการมีอยู่ของมนุษย์ การมองความตายด้วยเลนส์หลายรูปแบบ การรับมือกับความเศร้า รวมไปถึงเรื่อง “ข้างนอก” กับ “ข้างใน” (ซึ่งอันนี้คนที่เล่นจบแล้วน่าจะรู้กัน)
ประเด็นเชิงปรัชญาพวกนี้มันไม่ได้ถูกเล่าออกมาด้วยท่าทีที่เคี้ยวยาก แต่มันเล่าออกมาด้วยท่วงท่าลีลาที่ลื่นไหล และสอดรับไปกับเนื้อหาในเกมได้อย่างละเมียดละไมตั้งแต่ต้นจนจบ
อีกสิ่งหนึ่งที่น่าชื่นชมเกี่ยวกับเกมนี้มาก ก็คือมันเป็นเกมที่ไม่ปรานีคนเล่นในส่วนของเนื้อหาเลย มีอยู่หลายครั้งที่เกมเลือกจะหักโค้งหรือโยนอะไรพีค ๆ ที่ทำให้เราต้องมอง “โลก” ในเกมใหม่หมด แต่ทุกการหักโค้งมันมีเหตุผลที่หนักแน่น
ที่พอเราได้มาย้อนทบทวนทุกสิ่งอย่างที่ได้เจอมาตั้งแต่ต้นเกมจนถึงชั่วขณะนั้นแล้ว เราก็จะตกตะกอนได้เองว่านี่คือสิ่งที่เกมมันต้องการจะเล่ามาโดยตลอด และมันไม่ได้ “หลุดธีม” เลย
และอีกองค์ประกอบสำคัญที่ทำให้เนื้อหาของ Clair Obscur: Expedition 33 มีเสน่ห์มาก ก็คือกลุ่มตัวละครที่ถูกเขียนออกมาอย่าง “มีชีวิต” อย่างถึงที่สุด ตัวละครทุกตัวมีความเชื่อ อัตลักษณ์ และเจตจำนงของตัวเองที่ชัดเจน นั่นจึงทำให้ตัวละครในเกมมีความมนุษย์
ส่งผลให้เราเข้าอกเข้าใจทางเลือกและความคิดของตัวละคร ต่อให้เราอาจจะไม่ได้เห็นด้วยกับแนวทางของใคร แต่เราก็จะเข้าใจอย่างสุดซึ้งว่าทำไมตัวละครต่าง ๆ ถึงเชื่อและมีแนวทางในการดำรงอยู่แบบนั้น
เพราะฉะนั้นแล้ว ด้วยองค์ประกอบเชิงเนื้อหาทั้งหมดที่ว่ามา ผลงานเกมยอดเยี่ยมอย่าง Clair Obscur: Expedition 33 ถึงเป็นอีกเกมที่มีการเล่าเรื่องยอดเยี่ยมที่สุดเกมหนึ่งประจำปี 2025 นี้
