หนึ่งในสิ่งที่ The Witcher 3: Wild Hunt ถ่ายทอดจากต้นฉบับนิยายของ Andrzej Sapkowski ได้อย่างยอดเยี่ยมที่สุดก็คือแนวคิดที่ว่า “มนุษย์ต่างหากคือปีศาจที่แท้จริง”
แม้เกมจะเต็มไปด้วยศัตรูเหนือธรรมชาติ ทั้งกริฟฟอน แวมไพร์ วิญญาณหลอน หรือปีศาจร้ายที่คอยซุ่มโจมตีมนุษย์ตามป่าเขาและหมู่บ้าน แต่สิ่งที่น่าหวาดกลัวที่สุดในจักรวาล Witcher กลับไม่ใช่สิ่งเหล่านั้น แต่กลับเป็น “ความมืดในใจมนุษย์” ที่ผลักให้ผู้คนทำสิ่งเลวร้ายเกินกว่าที่ปีศาจจะจินตนาการ
สิ่งที่ทำให้ The Witcher 3 ได้รับการยอมรับจากแฟนเกม และเป็นผลงานที่หลายคนยังชื่นชอบมาจนถึงทุกวันนี้ก็คือ “เนื้อเรื่องและบทสนทนา” ที่เฉียบคม ทุกเควสต์ในเกมเต็มไปด้วยความซับซ้อนทางศีลธรรม ไม่ว่าจะเป็นการตัดสินใจว่าจะช่วยใคร ปล่อยใคร
ทางเลือกที่ถูกที่สุดนั้นไม่ได้มีอยู่จริง บางครั้งการเลือกช่วย “เหยื่อ” กลับกลายเป็นการสร้าง “ผู้ร้าย” คนใหม่ หรือการปราบปีศาจตัวหนึ่ง อาจเปิดเผยความจริงอันโหดร้ายของมนุษย์ที่อยู่เบื้องหลัง
ในโลกของ The Witcher 3 ไม่มีใครบริสุทธิ์และไม่มีคำตอบที่ถูกต้อง 100% มีแต่ “ผลลัพธ์” ที่เราต้องรับผิดชอบในฐานะผู้เล่น การตัดสินใจของคุณอาจทำให้หมู่บ้านรอดพ้นจากภัยปีศาจ แต่ต้องแลกด้วยการสูญเสียชีวิตผู้บริสุทธิ์ การไม่เลือกอาจไม่ฝืนศีลธรรมในใจแต่อาจส่งผลที่เลวร้ายต่อคนอื่น
ทั้งหมดนี้ทำให้ The Witcher 3 ไม่ได้เป็นเพียงแค่เกม Action Fantasy ธรรมดาแต่เป็น “เรื่องราวของความเป็นมนุษย์” สะท้อนความจริงอันขมขื่นในโลกแห่งจริยธรรมสีเทา และนั่นคือเหตุผลที่แม้เวลาจะผ่านมาหลายปี หลายคนก็ยังจดจำบทพูดและหลากหลายเรื่องราวที่เกิดขึ้นในเกมนี้ได้
ซึ่งแนวทางการเล่าเรื่องที่ว่ามาข้างต้นนั้นจัดเป็นหัวใจสำคัญของนิยายต้นฉบับของ Andrzej Sapkowski เรื่องราวที่ถูกเขาเล่าแม้จะมีปีศาจหรือสิ่งเหนือธรรมชาติมากมายถูกใช้เป็นแรงผลักดันของเนื้อหา แต่ใจความสำคัญกลับเป็นการสำรวจลงไปในจิตใจของคน และหัวใจตรงนี้เองเป็นจุดที่ Witcher ภาคแรก ๆ รวมไปถึง Witcher ฉบับซีรีส์ขาดหายไปอย่างน่าเสียดาย
มนุษย์หลายคนในนิยาย Witcher ดำดิ่งสู่ความมืดกระทำสิ่งต่าง ๆ ที่แสนโหดร้ายน่ากลัวเกินกว่าที่ปีศาจที่กินคนเพื่อเอาชีวิตรอดจะคิดทำ
การผจญภัยของ Geralt ผ่านเนื้อหาในนิยายมาจนถึงเรื่องราวในโลกวิดีโอเกมจึงเป็นบทพิสูจน์ว่าบางครั้ง “ปีศาจที่แท้จริง” ไม่ได้ซ่อนอยู่ในความมืด แต่ซ่อนอยู่ในหัวใจของเราเอง
